Drodzy w Sercu Jezusa, bracia i siostry!

Droga Rodzino Matki Bolesnej!

1. Zbliża się Złoty Jubileusz 50 – lecia koronacji wsławionej łaskami Figury Matki Bożej Bolesnej w Oborach, który obchodzić będziemy uroczyście w niedzielę 19 lipca 2026 r.

Nadchodzące miesiące będą zatem czasem szczególnego duchowego przygotowania do tego radosnego wydarzenia. Temu celowi służy m.in. trwająca już od października ub. roku dziewięcio – miesięczna nowenna i zaplanowane na 6 – 10 maja br. Misje Święte w Oborskiej Parafii.

O. Albert Zenon Urbański OCarm. (+ 1985), karmelita, wybitny polski mariolog i józefolog, urodzony w niedalekim Frankowie k. Zbójna, w katechezie wygłoszonej w maju 1976 roku, a więc zaledwie trzy miesiące przed koronacją Oborskiej Piety, zwraca naszą uwagę na to co wtedy i teraz, po 50 – latach, powinno być dla nas najważniejsze, mówiąc:

„Okres poprzedzający uroczystość koronacji powinien stać się okresem uporządkowania naszych spraw z Panem Bogiem, oczyszczenia serca z tego, co wzbrania Chrystusowi dojście do naszego wnętrza. Matka Boża, Ucieczka grzeszników, jest najpewniejszą i niezawodną Przewodniczką na drodze wiodącej do Boga. Stąd też nasza miłość do Niej, nasza ufność w Jej pomoc, nasze do Niej nabożeństwo powinny w okresie poprzedzającym Jej koronację być jeszcze bardziej żywe, jeszcze bardziej gorące. Bowiem nie złota korona nałożona na Jej skronie jest Jej największą radością, ale czystość serc ludzkich zawsze otwartych i gotowych na przyjęcie Boga. Odzyskanie utraconej czystości serca i nawiązanie przyjaźni z Bogiem umożliwia nam dobrze i właściwie przeżyty Sakrament Pokuty. Podtrzymanie zaś przyjaźni z Bogiem ułatwia gorące nabożeństwo do Matki Chrystusowej. Kto rzeczywiście kocha Maryję, ten nigdy nie zatrzaśnie drzwi swojego serca przed Jej Synem. Czcijmy więc Maryję (…) ale niech ta cześć nie będzie tylko zewnętrzna, nie czcijmy Maryi tylko wargami lecz sercem. Tylko bowiem wtedy, kiedy serca nasze oczyszczone z grzechu otworzymy szeroko przed Matką i Jej Synem, którego dla nas zrodziła, tylko wtedy damy najpełniejszy wyraz naszej miłości do Tej, na Której skronie pragniemy nałożyć złocistą koronę, uznając Ją za naszą Panią i Królową”.

2. Drodzy bracia i siostry! O. Albert Urbański OCarm. w kolejnej swojej katechezie, wygłoszonej krótko przed koronacją Oborskiej Piety, podkreśla:

„Matka Boża Bolesna, trzymająca w ramionach martwe Ciało umęczonego Syna, jest szczególnie bliska ludziom strapionym i cierpiącym. Maryja doznała w swym życiu wiele okrutnych cierpień, dlatego rozumie cierpienia ludzkie. Co więcej, nie tylko je rozumie, ale w dobroci Swego kochającego Matczynego Serca pragnie pomóc i ulżyć tym, którym jest ciężko. O tym, że ta Jej pomoc jest skuteczna świadczą nieprzeliczone wota zdobiące Jej ołtarze i świątynie na całym świecie. Nikt strapiony i udręczony nie wraca od Niej z pustymi rękami. Ona wyprasza u Syna potrzebne łaski, leczy rany ciał i dusz ludzkich, uczy godzić się z wolą Bożą i wierzyć…”.

Droga Rodzino Matki Bolesnej!

Maryja powołała nas, jako członków Wspólnoty ”PIETA”, abyśmy u Jej boku i z Jej macierzyńską pomocą podążali razem z naszymi chorymi braćmi i siostrami śladami Jezusowej Via Crucis, abyśmy się wzajemnie wspierali i stali przedłużeniem Jej matczynych ramion wyciągniętych z czułością wobec wszystkich dzieci Bożych, odkupionych Najdroższą Krwią Chrystusa, Baranka Bożego.

„Drogie dzieci! (…) wzywam was: bądźcie miłością i moimi wyciągniętymi rękoma dla wszystkich, których spotykacie” – powiedziała Królowa Pokoju z Medjugorie w swoim orędziu do świata z 25 marca br.

W tym miejscu ze wzruszeniem wspominam szczególne nawiedzenie Matki Bożej, które dane mi było przeżywać kilka lat temu w Medjugorie. Razem z dwoma kapłanami udaliśmy się do domu widzącego Ivana. Najpierw moją uwagę zwróciła duża Pieta z białego marmuru stojąca przy alejce do domowej kaplicy. Ivan serdecznie nas powitał i podprowadził do pierwszej ławki. Byliśmy pierwsi. Po chwili wprowadził młodego Włocha siedzącego na wózku inwalidzkim. Chory Emanuel znalazł się tuż obok mnie. Była jeszcze chwila do rozpoczęcia różańca. Pragnąc nawiązać kontakt z chorym podałem mu mały obrazek z wizerunkiem naszej Oborskiej Matki Bolesnej, wyjaśniając, że tam właśnie posługuję. Przyjął ten obrazek z uśmiechem i przez dłuższą chwilę wpatrywał się w niego. Podczas objawienia o godz. 18.40 Ivan znalazł się tuż przed nami. Z pewnością każdy z obecnych patrząc na Ivana podczas ekstazy, zatopionego w tajemniczym dialogu z Piękną Panią, doświadczał wielkiej łaski Jej macierzyńskiego nawiedzenia, i mógłby powtórzyć słowa z Ewangelii: „A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie!” (Łk 1, 39). Patrząc na tego chorego chłopca na wózku myślałem o wszystkich chorych i całej naszej wspólnocie ”PIETA”, która codziennie o tej właśnie godzinie otwiera swoje serca na dar macierzyńskiego nawiedzenia Maryi i zawierza Jej wszystkich chorych i cierpiących. To naprawdę wielki dar dla nas i dla wszystkich chorych, którym możemy służyć. Wierzę, że nasza Niebieska Matka przychodzi do nich, podobnie jak przyszła do chorego Emanuela, gdy codziennie (w miarę możliwości o godzinie 18.40) polecamy ich w koronce do siedmiu boleści Maryi.  

Wydaje się, że Jezus ma szczególne upodobanie w wysłuchiwaniu próśb zanoszonych do Niego za przyczyną Jego bolesnej Matki. On sam z wysokości krzyża wskazuje na Nią: „Oto Matka twoja” (J 19, 27). Patrząc na Pietę lepiej rozumiemy, że Ona ma władzę nad Sercem Syna. To tajemnica szczególnej więzi miłości łączącej Ukrzyżowanego Chrystusa i Jego współcierpiącą Matkę. Tutaj jest ukryte źródło mocy Jej wstawiennictwa. Czyż nie mówią nam o tym wszystkie wota wiszące na ścianach prezbiterium wokół Cudownej Figury?

Jednak jest to tajemnica dla wielu ciągle nieznana i Jezus pragnie by była ona głoszona i głębiej przeżywana. Poznanie tej tajemnicy stanie się źródłem wielkiej pociechy i umocnienia dla tych, którzy polecają się Sercu Maryi Bolesnej i za Jej przykładem łączą swoje ludzkie cierpienia ze zbawczą męką Chrystusa. Zrozumieją jak miłe Bogu są ich ofiary składane w zjednoczeniu z Chrystusem na ołtarzu Krzyża i jak służą one dobru całego Kościoła. Ich serca zapalą się radością płynącą z udziału w tajemnicy owej więzi miłości łączącej Serca Jezusa i Maryi.

Maryja delikatnie, po macierzyńsku, zaprasza chorych do udziału w odkupieńczym cierpieniu Jej Syna, do zjednoczenia w miłości z Jego zbawczą męką. Własnym przykładem ukazuje jak wielkim darem staje się ludzkie cierpienie przyjęte i przeżywane z wiarą i miłością w zjednoczeniu z cierpieniem Chrystusa, z Jego Ofiarą Krzyża uobecnianą sakramentalnie na ołtarzu w każdej Mszy Świętej. Matka Bolesna przypomina o nadprzyrodzonej wartości tak przeżywanego cierpienia, o jego tajemniczej skuteczności w budowania Mistycznego Ciała Chrystusa i ratowaniu dusz przed wiecznym potępieniem.

Drodzy bracia i siostry! Podążajmy razem jako Pielgrzymi Nadziei „przez krzyż do Nieba”.

Zgodnie z charyzmatem naszej Wspólnoty „PIETA” obejmijmy na tej drodze szczególną troską wszystkich chorych, ubogich, starszych, zagubionych i zagrożonych duchowo, zranionych słabościami i nałogami, dręczonych i zniewolonych przez złego ducha. Modlitwą, słowem pocieszenia, serdeczną bliskością, a przede wszystkim własnym przykładem pomagajmy naszym cierpiącym braciom i siostrom podążać w zjednoczeniu z Sercem Boskiego Odkupiciela – „przez krzyż do chwały zmartwychwstania”.

3. Drodzy w Sercu Jezusa, bracia i siostry!

Wybitny historyk Polskiego Karmelu, o. Alfons Bronisław Tomaszewski, pisząc o fundacji kościoła i klasztoru karmelitów w Oborach, podkreśla: „Największym skarbem, jaki przekazali Ojcowie z Bydgoszczy dla Karmelu w Oborach, jest figura Matki Boskiej Bolesnej. Od początku, tj. od roku 1605, patronuje „Pieta Oboriensis” nad Karmelitami i pobożnym ludem Ziemi Dobrzyńskiej”.

W Księdze Łask i Cudów Oborskiego Sanktuarium znajdujemy takie oto świadectwo:

„W roku 1746 przybyła do Obór Agnieszka Languszczanka z Grudziądza na podziękowanie Matce Bożej Bolesnej za odzyskane zdrowie. Przez 10 lat cierpiała z powodu wielkiej rany na twarzy oraz łamania w rękach i nogach, tak że tylko o kulach ledwie postąpić mogła. Podczas tego kalectwa widzi przez sen Matkę Oborską w swej Cudownej Figurze, niby w jakimś dworze na stole złożoną i zakonnika w białym płaszczu przed Nią klęczącego. Tej, gdy się serdecznie ofiaruje, słyszy głos: Nie martw się, będziesz zdrowa. Potem niby się pytała owego zakonnika, gdzie jest kościół Najświętszej Maryi Bolesnej i dowiaduje się, że w Oborach, o których nigdy nie słyszała. Obudziwszy się potem i wotum nawiedzenia uczyniwszy, natychmiast do zdrowia powróciła z podziwem wszystkich i ks. Placera, który ją na śmierć dysponował. Wkrótce porzuciła kule zupełnie uzdrowiona i przybyła na to miejsce do Matki Bożej Bolesnej”.

Z radością i ufnością wpatrujemy się dzisiaj w Oborską Pietę, znak szczególnej obecności Matki Bożej na tym miejscu. Maryja Bolesna króluje na Świętej Górze Oborskiej już od roku 1605. Ona sama wybrała i ukochała to miejsce i tych braci w białych płaszczach, których tutaj sprowadziła z bydgoskiego Karmelu, aby strzegli Jej Cudownej Figury.

Prymas Tysiąclecia Bł. Stefan Kardynał Wyszyński nakładając 18 lipca 1976 roku papieskie korony na skronie Maryi Bolesnej powiedział:

„Oto ustał smutek, przeszły burze dziejowe, a świątynia, która nieraz płonęła stoi odbudowana wytrwale i cierpliwie przez zasłużonych stróżów Sanktuarium, Ojców Karmelitów. Wszystkie męki minęły, a w Sanktuarium Oborzańskim trwa nadal spokojnie Maryja i przypomina Ludowi Bożemu polecenie Chrystusa: Cokolwiek wam Syn mój każe, czyńcie!”.

Tego pamiętnego dnia Ojciec Przeor Mateusz Wojnarowski klęcząc w białym płaszczu karmelitańskim przed Cudowną Figurą Pani Oborskiej złożył uroczyste ślubowanie:

„W imieniu własnym i całego Zakonu Karmelitańskiego przysięgam i ślubuję, że pilnie strzec będę łaskami wsławionej Figury Matki Bożej Bolesnej, od czterech wieków otaczanej czcią i miłością przez pokolenia Karmelitów i Wiernych Ziemi Dobrzyńskiej i sąsiednich rejonów.

Przysięgam i ślubuję, że dołożę wszelkich starań, aby Matka Najświętsza, która wybrała sobie tę Statuę, by przez Nią stać się Pocieszycielką Strapionych, Wspomożeniem wiernych, Uzdrowieniem chorych i Ratunkiem dusz uwikłanych w grzechach była znana, czczona i kochana nie tylko w Oborach i w Diecezji, ale w całej Ojczyźnie naszej Tak mi dopomóż Bóg i święta Ewangelio, na której ręce moje składam i ze czcią całuję. Amen.”.

Drodzy bracia i siostry! Ze szczególnym wzruszeniem i wdzięcznością wobec Bożej Opatrzności, wspominamy te słowa ślubowania wypowiedziane u stóp Pani Bolesnej, które karmelici oborscy starali się zawsze wiernie wypełniać, wszelkimi sposobami, a szczególnie poprzez trwające od blisko 27 lat dzieło sobotnich Wieczerników Królowej Pokoju, gromadzących licznych pielgrzymów z całej Polski.

Przywołujemy te słowa aktu ślubowania, w Roku Złotego Jubileuszu 50 – lecia koronacji Cudownej Figury Matki Bolesnej, jako ciągle aktualne zadanie.

Drodzy Moi! Trzeba, abyśmy z okazji tego radosnego jubileuszu poczuli się wszyscy na nowo zaproszeni do tego, aby odnowić i z miłością włączyć w to karmelitańskie ślubowanie i uczynili je własnym. Jest ono w istocie naszym wspólnym zadaniem.

Realizacja tego przyrzeczenia stanie się wyrazem naszej miłości, wdzięczności i hołdu wobec Matki Bożej Bolesnej od ponad czterech wieków tronującej w Oborskim Sanktuarium.

Bądźmy Jej uczniami – misjonarzami i zróbmy wszystko, aby była bardziej znana, czczona i miłowana. Pielęgnujmy i głośmy nabożeństwo do siedmiu boleści Maryi. Przede wszystkim, jako Jej kochające dzieci, bądźmy do Niej podobni – naśladując Jej cnoty.

Prośmy, aby swoim przykładem i wstawiennictwem pomagała nam wiernie podążać śladami swego najmilszego Syna – „przez krzyż do chwały zmartwychwstania”.

Ona, Mater Dolorosa, stojąca cicho pod krzyżem Syna na Kalwarii, pomoże nam dochować wierności Chrystusowi w każdej sytuacji życia. Ona ocali naszą nadzieję i ufność w miłosierdzie Boże, choćby po ludzku wszystko wydawało się już stracone i przegrane. Ona oświetli nam drogę i szczęśliwie przeprowadzi przez wszystkie burze do portu zbawienia wiecznego. Ona, Matka Bolesna Wielkiej Soboty, mocą swego macierzyńskiego wstawiennictwa przemieni nasze gorzkie łzy w błyszczące krople rosy wielkanocnego poranka odbijające promienne oblicze zmartwychwstałego Jezusa.

4. Po zakończonym Jubileuszu 2025 rocznicy Narodzenia naszego Pana Jezusa Chrystusa wyruszamy duchowo wraz z całym Kościołem w kierunku wielkiego Jubileuszu 2000 – lecia Odkupienia, który obchodzić będziemy w Roku 2033.

Dlatego właśnie, najmilsi bracia i siostry, zaprosiłem Was na „dróżki Matki Bożej Bolesnej”, tzn. do przeżywania kolejnych lat (2026 – 2032) naszej duchowej wędrówki w nawiązaniu do siedmiu boleści Maryi, która jest najczulszą Matką i najlepszą Przewodniczką dla wszystkich dzieci Kościoła w pełnym wiary i miłości zjednoczeniu z paschalnym misterium męki, śmierci i zmartwychwstania Chrystusa. To właśnie te boleści Jezusowej Matki najlepiej oświetlą nam dalszą drogę w stronę wielkiego Jubileuszu Chrystusowej Paschy Roku 2033.

Przypomnijmy, że pierwsze trzy boleści Maryi związane są z okresem dzieciństwa Jezusa. Stanowią je: proroctwo Symeona (por. Łk 2,34-35), ucieczka Świętej Rodziny do Egiptu (por. Mt 2,13-15) oraz poszukiwanie 12 – letniego Jezusa (por. Łk 2,43-51). Cztery kolejne, związane z Męką Pańską, to: spotkanie na Drodze Krzyżowej (por. Łk 23,26-32; J 19,16-17), Ukrzyżowanie (por. J 19,25-27), zdjęcie z krzyża (por. Łk 23,50-52; J 19,38) i złożenie do grobu (por. Łk 23,53-56; J 19,39-42).

Tajemnice Jej siedmiu boleści są nam szczególnie drogie i bliskie poprzez koronkę, którą odmawiamy codziennie za chorych i cierpiących oraz za osoby będące w zagrożeniu duchowym i zniewolone przez złego ducha. O tych siedmiu bolesnych stacjach Maryi pięknie przypominają witraże oborskiej świątyni i obrazy p. Ilony Koll – Korwel z Hanoweru wiszące na korytarzu klasztornym.

„Całe Twe życie bolesna nić, kielich goryczy musiałaś pić” – śpiewamy w pieśni poświęconej naszej Oborskiej Matce.

Św. Alfons Maria Liguori uczy: „Nie ma nabożeństwa milszego Maryi nad pamięć Jej Boleści, bo w nich objawia się Jej największa Miłość” (Uwielbienia Maryi, Rozdział 9).

Św. Bernard z Clairvaux pięknie powie: „Kto rozważa Boleści Maryi, dotyka najczulszej struny Serca Jej Syna” (Kazania o Najświętszej Maryi Pannie, Kazanie 15). „Maryja prowadzi duszę do doskonałej miłości Pana Boga – kto odda się Jej, nie zbłądzi” (Homiliae super Missus Est, nr 4).

Dlatego podczas naszego przygotowania do Jubileuszu 2000 – lecia Odkupienia w 2033 Roku zapraszam całą Wspólnotę i każdego z Was do rozważania siedmiu bolesnych stacji Maryi (w kolejnych latach od 2026 do 2032 roku), abyśmy za Jej przykładem i z Jej macierzyńską pomocą odpowiedzieli na miłość Boskiego Odkupiciela, zjednoczyli z Nim i jeszcze głębiej uczestniczyli, jako Wspólnota i każdy osobiście, w Jego misterium paschalnym (męki, śmierci i zmartwychwstania) zapoczątkowanym w nas poprzez sakrament chrztu świętego i z jeszcze większą gorliwością zaangażowali się w dzieło nowej ewangelizacji Starego Kontynentu i naszej umiłowanej Ojczyzny – głosząc całym naszym życiem Jezusa Chrystusa, jedynego Pana i Zbawiciela wszystkich ludzi.

5. Drodzy bracia i siostry!

W Roku 2026 rozważamy pierwszą z siedmiu boleści Maryi związaną z proroctwem starca Symeona podczas Ofiarowania Pana Jezusa w Świątyni Jerozolimskiej. Było to czterdzieści dni po narodzinach Zbawiciela w Betlejem.

„Maryja oddaje Ojcu Jezusa, aby mógł On wypełnić Jego wolę, stając się zarówno kapłanem, jak i ofiarą, która ma być złożona. Odpowiedzią na gest Maryi będzie proroctwo wypowiedziane do Niej przez Symeona: „Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu i na znak, któremu sprzeciwiać się będą. A Twoją duszę miecz przeniknie, aby na jaw wyszły zamysły serc wielu”.

Pierwsza boleść Maryi zawiera w sobie zapowiedź wszystkich innych boleści, które Ją dotkną. Proroctwo Symeona wypełnia Jej duszę cierpieniem, będącym jedynie gorzkim przedsmakiem bólu, który stanie się Jej udziałem.

„Nie należałoby ograniczać proroctwa Symeona tylko do współcierpienia Maryi pod krzyżem. Raczej obejmuje ono całe posłannictwo Maryi jako Matki Zbawiciela, ze szczególnym uwzględnieniem dramatu na Kalwarii” (ks. dr Ryszard Kempiak sdb).

Natomiast wcześniejsze słowa proroctwa Symeona zawierały dziękczynienie i uwielbienie Boga za błogosławione owoce i łaski, jakie spłyną na całą ludzkość za sprawą Boskiego Odkupiciela, którego teraz jako dzieciątko starzec tuli w swoich ramionach: „moje oczy ujrzały Twoje zbawienie, któreś przygotował wobec wszystkich narodów”.

Zgodnie z powszechnym przekonaniem i pobożnością ludu Bożego Maryja jako pierwsza ujrzała oblicze Zmartwychwstałego.

Św. Jan Paweł II zwrócił uwagę że „Ewangelie co prawda nic nie mówią nam o objawieniu się zmartwychwstałego Jezusa Maryi. Ponieważ jednak była ona szczególnie blisko przy Krzyżu Syna, musiała także w sposób uprzywilejowany doświadczyć Jego Zmartwychwstania”.

A gdy dobiegła kresu Jej ziemska pielgrzymka została wyniesiona z duszą i ciałem do niebieskiej chwały, aby całkowicie upodobnić się do swojego Syna, Zwycięzcy grzechu i śmierci. W ten sposób stała się dla nas żywą ikoną nadziei spełnionej, kotwicą zarzuconą na brzegu Nieba.

Mówił o tym Prymas Tysiąclecia Bł. Stefan Wyszyński w swojej homilii wygłoszonej w Oborach pamiętnego 18 lipca 1976 roku:

„Gdy więc dzisiaj, oddawszy hołd czczonej tutaj od czterech wieków Matce Bożej Bolesnej, mamy odejść do domów, biorąc owoc wspólnej modlitwy, pamiętajmy, że uczciliśmy Matkę Chrystusa, która stała pod krzyżem pełna boleści, ale Jej boleść zamieniła się w radość, jaką ma przy boku swojego Syna w niebie”.

Bracia i Siostry! Czas rozpocząć duchowe przygotowanie do wielkiego Jubileuszu 2000 – lecia Odkupienia przypadającego w Roku 2033. Czas z odwagą i żarliwą miłością, trzymając się mocno macierzyńskiej dłoni Maryi, wyruszyć w paschalną drogę śladami Boskiego Odkupiciela! Matka Bolesna będzie naszą najczulszą Matką i pewną Przewodniczką, a Chrystusowy Krzyż naszym najważniejszym Drogowskazem i Bramą do Nieba.

6. Wiosenny Dzień Skupienia dla naszej Wspólnoty odbędzie się tradycyjnie w Niedzielę Zesłania Ducha Świętego – 24 maja 2026 roku. Spotkanie rozpocznie Eucharystia o godz. 11.30, a zakończy Agapa w barze ”Karmelek” o godz. 16.30. W Dniu Pięćdziesiątnicy pragniemy zgromadzić się w Oborskim Wieczerniku, aby trwać jednomyślnie na modlitwie razem z Maryją, Matką Jezusa i prosić o nowe wylanie Ducha Pocieszyciela i Jego dary dla naszej Wspólnoty i dla każdego z nas.

Zapraszam Was serdecznie do Oborskiej „Sali na górze” (por. Dz 1, 13) Prośmy przez Niepokalane Serce Maryi, Matki Chrystusa i Kościoła, aby Boski Ogień zstąpił z Nieba od Ojca, rozpalił nasze serca i uczynił prawdziwymi świadkami Zmartwychwstałego Pana. „Otrzymawszy Ducha Pocieszyciela, bądźmy pocieszycielami wszystkich spotykanych na drodze życia”, a szczególnie ludzi chorych i ubogich, samotnych i opuszczonych starców, zagubionej młodzieży, spętanych nałogami, oszukanych przez złego ducha i uśmierconych duchowo własnymi grzechami. Niech Duch Prawdy przyoblecze nas swoją mocą, prowadzi i nieustannie przemawia językiem miłości kiedy i jak chce. W trakcie 9 – dniowej nowenny poprzedzającej Dzień Pięćdziesiątnicy zachęcam Was  do odmawiania koronki do Ducha Świętego za przyczyną Matki Siedmiu Boleści, której tekst umieszczony został w jednym z moich wcześniejszych listów.

7. Wspólnota „Pieta” wyrosła i rozwija się w klimacie duchowości Karmelu i sanktuarium Matki Bożej Bolesnej w Oborach. Należymy do wielkiej Rodziny Karmelitańskiej o czym nieustannie przypomina nam brązowy szkaplerz Maryi zdobiący nasze piersi. Zapraszam was już dzisiaj na XXVII Ogólnopolski Wieczernik Królowej Pokoju – Spotkanie Rodziny Matki Bożej Szkaplerznej w Oborach, które odbędzie się w sobotę 11 lipca 2026 roku w godz. 10.00 – 19.00.

8. Drodzy bracia i siostry! Pamiętajmy, aby codziennie, najlepiej w miarę możliwości o godz. 18.40 (od 1 czerwca do 31 sierpnia o godz. 18.40, a od 1 września do 31 maja o godz. 17.40) jednoczyć się duchowo – odmawiając koronkę do siedmiu boleści Maryi za chorych i cierpiących, oraz we Mszy Świętej za chorych odprawianej przy ołtarzu Matki Bożej Bolesnej w Oborach w każdą drugą niedzielę miesiąca o godz. 11.30. Bądźmy świadkami Jej bliskości i czułej miłości. Okrywajmy chorych Jej brązowym szkaplerzem.

A w środy i piątki odmawiajmy koronkę o uwolnienie za przyczyną Matki Siedmiu Boleści i ofiarujmy post. W tym miejscu z serca dziękuję za dar Mszy świętej i każde Zdrowaś Maryjo… i najpokorniej proszę o Wasze dalsze modlitewne wsparcie w mojej codziennej posłudze miłosierdzia, jako egzorcysty, wobec naszych sióstr i braci dręczonych przez szatana.

9. Rekolekcje dla Wspólnoty Miłości Matki Bożej Bolesnej „PIETA” odbędą się w dniach 11 – 15 września 2026 roku (piątek – wtorek). Tradycyjnie w dniu 15 września (który w tym roku przypada we wtorek) obchodzić będziemy nasze patronalne święto. Najserdeczniej zapraszam was wszystkich do wspólnego radosnego świętowania w Oborskim Domu Maryi (11.00 – 17.00).

10. Zachęcam do uważnej lektury Listów do Wspólnoty i Rozważań znajdujących się na starej stronie internetowej naszego sanktuarium (www.obory.com.pl) w zakładce Wieczernik i w zakładce Rozważania oraz na starym Oborskim Facebooku.

11. Pamiętajmy także o Mszy Świętej sprawowanej 25 – dnia każdego miesiąca w intencji Wspólnoty „Pieta”. Tego dnia do Bezkrwawej Ofiary Chrystusa składanej na ołtarzu w Oborach dołączmy nasze modlitwy i osobiste akty ofiarnej miłości w intencji całej Wspólnoty. 

         12. Drodzy bracia i siostry, życzę Wam pełnego radości i nadziei świętowania Paschy Boskiego Odkupiciela oraz obfitych łask Zmartwychwstałego Pana. „Niech was obdarzy pokojem – zawsze i na wszelki sposób!” (por. 2 Tes 3, 16).

Maryja Królowa Pokoju z Medjugorie zwraca się do nas z wezwaniem: „Drogie dzieci! Bądźcie budowniczymi pokoju i nieście radość Zmartwychwstałego w was i wokół was, aby dobro zwyciężyło w każdym człowieku.” (25.05.2022). „Odważnie idźcie z Chrystusem Zmartwychwstałym w kierunku nieba, które jest waszym celem. Towarzyszę wam w tej drodze świętości i wszystkich was umieszczam w moim Niepokalanym Sercu. Dziękuję wam, że odpowiedzieliście na moje wezwanie.” (25.04.2021).

Całą naszą Wspólnotę, każdego z Was i Waszych bliskich, a szczególnie wszystkich chorych i naszą pokorną posługę miłości wobec nich, oddaję i polecam czułej opiece naszej Oborskiej Matki Bolesnej.

Zawierzam Was Najsłodszemu Sercu Jezusa Dobrego Pasterza z wdzięczną pamięcią podczas Mszy Wieczerzy Pańskiej w Wielki Czwartek i w codziennej modlitwie – z darem Chrystusowego błogosławieństwa + o. Piotr O. Carm.

Wielki Czwartek – 2 kwietnia A. D. 2026